کپی سازی در مجسمه سازی

ساخت تعدادی از یک نسخه ی اصلی، خواه از یک حجم و خواه از یک قالب اصلی، از دوران رنسانس رایج بوده است.

کپی سازی در مجسمه سازی روشی است که با استفاده از آن هزینه های تولید میان نسخه های متعدد یک محصول تقسیم می شود.

در بعضی از موارد نیز تعداد نامحدودی از یک نسخه تهیه می شد.

 

کپی سازی در مجسمه سازی

امروزه رایج است که با شماره گذاری هر اثر، عدد نسخه ی تولید شده را اعلام می کنند به عنوان مثال 1/6 بدین معنا است که حجم مورد نظر نخستین کپی از 6 نسخه ی تولید شده است.

در گذشته اغلب نسخه ی اصلی {Artist Prof} را از میان برده یا آن را تغییر می دادند تا کپی های دیگری از آن تولید نشود.

امروزه برخی از هنرمندان نسخه ی اصلی را نگه می دارند، اما اصل بودن این نسخه باید به وضوح مشخص و معین باشد.

مانند آثار هنری مور که به موزه ی هنرهای زیبای اونتاریو در تورنتو اهدا شد.

این هدیه شامل مجموعه ای از نسخه های اصلی است که همگی از گچ ساخته شده اند.

 

کپی سازی در مجسمه سازی

برخی از هنرمندان دارای حق کپی سازی از آثار دیگر هنرمندان هستند، آثاری که آنان تولید می کنند باید به طور دقیق با استفاده از علائم اختصاری چون 1A/C و غیره نشانه گذاری شوند.

به رغم آن که کپی سازی در مجسمه سازی در تعداد زیاد حتی اگر به وسیله مجسمه سازان و مجموعه داران انجام شود عمل چندان مورد قبولی نیست، گاه مشاهده می کنیم که برخی کپی ها برای مثال به عنوان نسخه ای از 1000 شماره گذاری می شوند..

علاوه بر تعداد نسخه های کپی که از یک اثر وجود دارد، مجموعه دار باید از این مطلب اطمینان حاصل کند که آیا نسخه های بیشتری نیز از تعداد مشخص تولید شده است یا خیر.

البته شناسایی نسخه های کپی از طریق شماره گذاری آن ها پدیده ای قرن بیستمی است که برای گردآورندگان فهرست مشروح آثار هنری، صاحبان گالری ها و مجموعه داران ارزش زیادی دارد.

این مسئله ارزش حقیقی زیبا شناسی آثار خوب را تحت تاثیر قرار نمی دهد.

برای مثال نسخه های مپی آثار برنزی جوانی دا بلونیا شماره گذاری نشده اند، در حالی که دارای ارزش بسیار بالایی بوده و به راحتی می توانند در سراسر دنیا پخش شوند.

 

منبع: Encyclopedia of sculpture techniques

مطالب زیر را حتما بخوانید